gri...siyah...hepsi sen...

düşünmek;sabah akşam uykuda bile düşünmek...heryerde onu görmek hayâlle yaşamak olmayacağını bilmek ama dibe vuruncaya kadar koşmak...koşmak..hiç ama hiç durmamak..yılmadan beklemek sonrasında acıların son dozunu alıp içinde nefrete dönüştürmek...sevgi mi nefret mi karar verememek bir türlü anlayamamak... herşeyin hayatın kıyısına kadar gidip aşağıya bakıp bir tebessüm edip geri dönmek ama asla düşmemek...içimde bitmez tükenmez siyahlık bu olsagerek bunun sebebi sen olsa gereksin...ben yinede severim seni siyahta olsan gride olsan...