gölge....

saat:07:09 kalktı ve alarmı kapattı Defne .Yine aynı saatti.Son 1 aydır aynı saatte uyanıyordu ve hep aynı rüyanın bitiminde uyanıyordu.Son seanstan çıktığı,lavanta kokan odaya,acı kahvesine veda ettiği anının rüyasıyla sonlanyordu uykusu..."Lanet olası seanslar"diyerek atıverdi örtüyü üstünden...Son 1 aydır Beşiktaş'a psikiyatri servisine gidiyordu.Kendi istemişti gitmeyi ama şimdi ölesiye pişmandı.Antidepresanlar olanları azalatmıyor aksine daha da farklı bir boyuta sürüklüyordu.Bilinçaltı âdeta düşmanı olmuştu.Her kötü ânı kodluyordu derinlere...Gece rüyaları kolu kesik adamın onu buz gibi odada sorgulamasıyla başlıyor,akabinde kendisini gerçek hayatta hergün gördüğü minibüsçüyle devam ediyordu.En son 'o' geliyordu tek soru soruyordu...Denfe'nin boncuk boncuk ter dökmesine,ellerinin nemlenmesine sebep oluyordu."Neden öldürdün onları?!"Defne korkuyordu bu durumdan "kimseyi öldürmedim" diyordu içinden,bunu söylemek istediğinde sesi kısılıyordu.Arkasından da;Dr.Altan'ın odasından çıkmış bir tüy kadar hafiflemiş buluyordu.Aradaki olanlar kayboluyordu...Öldürmemişti Defne kimseyi öldüremezdide o zaten bir gölgeydi.Tıpkı ağaçlar gibi,tıpkı insanlar gibi,tıpkı dünya gibi,hepimiz gölgeyiz tıpkı Defne gibi..Aynaya dönüp baktığında nekadar eminsin ki gerçeklikten?!Hepsi kandırmaca yokuz aslında burda...